دیدبان ارمنستان

پایگاه خبری و تحلیلی

جمعه10182019

Last update07:12:55 AM

Back شما اینجا هستید: Home مقالات انتخابات ریاست جمهوری ارمنستان و تحولات پس از آن
شنبه, 05 اسفند 1391 ساعت 13:17

انتخابات ریاست جمهوری ارمنستان و تحولات پس از آن

نوشته شده توسط 
این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)

انتخابات ریاست جمهوری ارمنستان با پیروزی قابل پیش بینی سرژ سرکیسیان رئیس جمهوری کنونی این کشور به پایان رسید. گرچه این انتخابات با ترور یکی از نامزدها و همچنین اعلام اعتصاب غذا از سوی یکی دیگر از نامزدهای های انتخاباتی دچار حاشیه های بسیاری گردید اما قابل توجه ترین نکته این انتخابات را می توان کسب 37 درصد رای توسط رافی هوانیسیان دانست. انتخاب مجدد آقای سرژ سرکیسیان چه نتایجی در پی داشته و چه تاثیری بر سیاست های جاری این کشور خواهد داشت؟ اعتراضات نسبت به نتایج انتخاب چه سرانجامی خواهند داشت؟

روز دوشنبه گذشته (هیجدهم فوریه) انتخابات ریاست جمهوری ارمنستان در شرایطی برگزار گردید که انتخاب مجدد سرژ سرکیسیان رئیس جمهوری کنونی این کشور تا حد بسیار زیادی قابل پیش بینی به نظر می رسید. پس از حذف یا انصراف رقبای اصلی و قدرتمند سرکیسیان مسیر انتخاب مجدد او برای تصدی پست ریاست جمهوری ارمنستان بیش از پیش هموار گردید. شاید اگر وارطان اوسکانیان وزیر خارجه سابق ارمنستان و از اعضای حزب "ارمنستان مترقی" (دومین حزب بزرگ در مجلس ملی ارمنستان) که از او به عنوان نامزد این حزب در انتخابات ریاست جمهوری نام برده می شد، با اتهام فساد مالی و پولشویی مواجه نمی گردید انتخابات ریاست جمهوری ارمنستان روندی دیگر را شاهد می بود. در غیاب وارطان اوسکانیان از گاگیک زاروکیان رهبر این حزب به عنوان نامزد انتخابات نام برده می شد. اما زاروکیان نیز پس از سفر به بروکسل و در آستانه آغاز ثبت نام از نامزدهای انتخاباتی نه تنها از حضور در انتخابات انصراف داد بلکه در بیانیه ای اعلام کرد که حزب "ارمنستان مترقی" در انتخابات ریاست جمهوری نامزدی نخواهد داشت. روبرت کوچاریان نیز که از سال 1998 الی 2008 میلادی برای دو دوره مقام ریاست جمهوری ارمنستان را بر عهده داشت و نام او از مدت ها پیش به عنوان یکی از گزینه ها برای نامزدی در انتخابات ریاست جمهوری این کشور مطرح بود با این توجیه که رقابت میان دو مقام رسمی ارمنستان را که اصالتا از قره باغ هستند و سابقه دوستی و همکاری با یکدیگر را دارند شایسته نمی داند، از اعلام نامزدی در انتخابات صرفنظر کرد. لئون تر پطروسیان اولین رئیس جمهوری ارمنستان نیز که در سال 2008 میلادی با سرژ سرکیسیان به رقابت پرداخت و پس از شکست در انتخابات و برگزاری تجمعات اعتراض آمیزی که به درگیری با پلیس و کشته شدن حدود ده نفر گردید، رهبری ائتلاف مخالفان ارمنستان موسوم به "کنگره ملی ارمنی" را برعهده گرفت، با توجه به انشعابات ایجاد شده در این ائتلاف و با توجه به احتمال اندک برای پیروزی در انتخابات ترجیح داد تا به بهانه کهولت سن، باقی مانده اعتبار سیاسی خود را در معرض تهدید قرار ندهد. حزب "داشناکسیون" که به عنوان قدیمی ترین حزب سیاسی ارمنستان در کلیه انتخابات ریاست جمهوری گذشته با نامزد مستقل خود حضور داشته و یا از یکی از نامزدهای انتخاباتی حمایت نموده است، اعلام کرد با توجه به فضای سیاسی موجود از هیچ نامزدی حمایت نمی کند و از اعضا و هواداران خود خواست تا در صورت شرکت در انتخابات به نامزدی به غیر از نامزد حزب حاکم رای دهند.

با این اوصاف انتخابات ریاست جمهوری ارمنستان با حضور هفت نامزد شامل سرژ سرکیسیان (رئیس جمهوری کنونی و رهبر حزب "جمهوری خواه")، رافی هوانیسیان (وزیر خارجه سابق و رهبر حزب "میراث")، هراند باگراتیان (نخست وزیر سابق و رهبر حزب "آزادی") ، بارویر هایرکیان (رهبر حزب "اتحاد برای حق تعیین سرنوشت") ، آندریاس غوکاسیان (کارشناس مسائل سیاسی) ، آرمان ملیکیان (وزیر خارجه سابق قره باغ) و وارطان سدراکیان برگزار گردید. براساس نتایج اولیه اعلام شده از سوی کمیسیون مرکزی انتخابات ارمنستان در این انتخابات که بیش از 60 درصد واجدین شرایط در آن شرکت کردند، سرژ سرکیسیان حدود 59 درصد و رافی هوانیسیان 37 درصد آرا را کسب کردند.

با توجه به آمار اعلام شده این نتایج را می توان نشانه نارضایتی عمومی موجود در ارمنستان نسبت عملکرد حزب حاکم دانست. در شرایط غیبت احزاب بزرگ و پر طرفدار و همچنین مخالفین دولت ارمنستان کسب 37 درصد آرا از سوی رافی هوانیسیان رهبر حزب "میراث" را می توان معنی دار دانست. در شرایطی که با خالی شدن عرصه از رقبای اصلی و قدرتمند، سرژ سرکیسیان امید کسب آرای بسیار بالاتری را در سر می پروراند، کسب تنها 59 درصد آرا از سوی نامزد حزب حاکم و رئیس جمهوری کنونی این کشور را می توان ناشی از وضعیت اقتصادی و اجتماعی نه چندان مطلوب موجود در کشور و همچنین تسلط بی چون و چرای حزب حاکم بر کلیه امورات کشور دانست. گرچه رای 37 درصدی رافی هوانیسیان را نیز می توان تا حدود زیادی متاثر از تجمیع رای هواداران احزاب غایب در انتخابات دانست، اما با این وجود افزایش اقبال عمومی نسبت به نامزد حزبی که در انتخابات پارلمانی ماه می گذشته این کشور تنها حدود 6 درصد آرا را به خود اختصاص داده بود، لزوم تجدید نظر در سیاست های اقتصادی و اجتماعی دولت و حزب حاکم "جمهوری خواه" و ایجاد امکان مشارکت دیگر احزاب و نیروهای سیاسی در اداره کشور را مطرح می نماید.

رافی هوانیسیان که در برخی از مناطق شهر ایروان که به صورت سنتی تحت نفوذ حزب حاکم قرار دارند و همچنین در برخی از حوزه های انتخاباتی مهم در شهر گیومری دومین شهر بزرگ و مهم ارمنستان و همچنین شهر روحانی اجمیادزین موفق به شکست دادن سرکیسیان شده است با طرح ادعای تقلب در روند رای گیری و شمارش آرا، مردم را پیروز اصلی انتخابات معرفی کرده و با برگزاری تجمع چند هزار نفری در میدان "آزادی" ایروان از سرژ سرکیسیان و مقامات حزب حاکم خواسته است تا با حضور در جمع مردم و ضمن عذرخواهی برای آن چه رخ داده است قدرت را به مردم منتقل نمایند. وی روز جمعه نیز با حضور در میان هواداران خود ضمن بی نتیجه اعلام کردن دیدار روز پنجشنبه خود با سرژ سرکیسیان و رد پیشنهادات او از سوی رئیس جمهوری ارمنستان اعلام کرد تا کسب پیروزی به مبارزه در چارچوب قانون اساسی ادامه خواهد داد.

این در حالیست که ناظران سازمان امنیت و همکاری اروپا ضمن تائید فضای غیر رقابتی حاکم برانتخابات، وجود شرایط برابر تبلیغاتی برای کلیه نامزدهای انتخاباتی و نیز روند سالم برگزاری انتخابات را تائید کرده اند.

احزاب مخالف دولت نیز در این میان مواضع خود را در قبال تحولات جاری با انتشار بیانیه هایی اعلام کرده اند. حزب "داشناکسیون" با صدور بیانیه ای نتایج انتخابات را پاسخی به رفتار حزب حاکم دانست که با غرور و نخوت ادعای حمایت اکثریت مردم از این حزب را دارد. آرمن رستمیان نماینده این حزب نیز درتجمع مردمی روز جمعه ضمن اعلام حمایت این حزب از تجمعات اعتراضی به رهبری هوانیسیان آن را آغاز تحول سیاسی بزرگ در کشور دانست. "کنگره ملی ارمنی" نیز در بیانیه ای تاکید کرد تا زمانی که اراده جمعی ملت بر علیه مکاینزم انتخاباتی ایجاد شده از سوی حکومت کنونی شکل نگیرد و جامعه بین الملل نیز به حمایت های خود از تقلب های انجام گرفته ادامه دهد، هیچ تغییری در وضعیت کنونی ایجاد نخواهد شد.

با در نظر گرفتن تجربه های پیشین، وجود حمایت های خارجی از سرژ سرکیسیان و همچنین لزوم حفظ آرامش و ثبات در کشور با توجه به تهدیدات خارجی می توان پیش بینی کرد که با گذشت زمان و کاهش التهابات موجود رافی هوانسیان سعی خواهد کرد از رای 37 درصدی خود و همچنین حمایت های مردم و نیروهای سیاسی مخالف دولت در جهت شکستن فضای بسته سیاسی در ارمنستان و انتقال بخشی از قدرت به احزاب و نیروهای سیاسی دیگر بهره ببرد. اقدامی که ضمن جلوگیری از بروز تنش در کشور مانند آن چه پس از انتخابات سال 2008 میلادی رخ داد، امکان رفع انحصارات موجود سیاسی و مشارکت دیگر احزاب و نیروهای سیاسی در حکومت را ایجاد خواهد کرد.

علیرغم نارضایتی های موجود در ارمنستان از وضعیت سیاسی، اقتصادی و اجتماعی این کشور، سیاست خارجی متعادل سرژ سرکیسیان در پنج سال گذشته از مواردی است که حمایت های خارجی از انتخاب مجدد او در مقام ریاست جمهوری ارمنستان را توجیه می کند. برخلاف بسیاری از جمهوری های پسا شوروی که تمایل کامل به سمت روسیه و یا غرب را خط مشی سیاست خارجی خود قرار داده اند، جمهوری ارمنستان در سال های اخیر ضمن حفظ تعادل در روابط با روسیه و غرب در صدد بهره برداری حداکثری از شرایط موجود به نفع خود بر آمده است. تمدید مدت اجاره پایگاه نظامی روسیه مستقر در خاک ارمنستان و مشارکت فعال در سازمان پیمان امنیت جمعی به عنوان ضامن امنیت این کشور و منطقه قره باغ در برابر تهدیدات جمهوری آذربایجان و همزمان تعمیق روابط با غرب از طریق حضور فعال در برنامه همکاری های شرقی اتحادیه اروپا و آماده سازی مقدمات امضای توافقنامه همگرایی با اتحادیه اروپا در نوامبر سال جاری که در برگیرنده ایجاد منطقه آزاد تجاری با اروپا خواهد بود از جمله نقاط قوت سیاست خارجی ارمنستان در دوران زمامداری پنج ساله سرژ سرکیسیان در ارمنستان محسوب می شوند، که استمرار آن ضمن حفظ نفوذ روسیه در منطقه قفقاز جنوبی منجر به گسترش روابط تجاری با اروپا و ایجاد زمینه های رشد اقتصادی در این کشور خواهد شد.

در این میان عدم تبعیت از تحریم های اعمال شده علیه ایران و تعمیق و گسترش روابط همه جانبه با این کشور به عنوان بزرگترین و مطمئن ترین همسایه ارمنستان از نقاط مثبت سیاست خارجی این کشور در قبال ایران محسوب می شود. احداث خط سوم انتقال برق میان دو کشور، آغاز احداث نیروگاه آبی "مقری" بر روی رود ارس و همچنین ایجاد مقدمات برای اجرای طرح هایی همچون احداث خط آهن ایران و ارمنستان و خط لوله انتقال فرآورده های نفتی و تلاش برای افزایش حجم مبادلات تجاری میان دو کشور از جمله فعالیت های انجام گرفته در دوره زمامداری سرژ سرکیسیان است که با انتخاب مجدد وی و با توجه به تاکیدات انجام گرفته در زمینه گسترش روابط با ایران در برنامه های ارائه شده از سوی سرژ سرکیسیان برای دومین دوره ریاست جمهوری، شتاب بیشتری خواهند گرفت. موضوعی که محمود احمدی نژاد رئیس جمهوری اسلامی ایران نیز در پیام تبریک خود خطاب به سرژ سرکیسیان بر ضرورت آن تاکید کرده است.

خواندن 3141 دفعه

نظر دادن

از پر شدن تمامی موارد الزامی ستاره‌دار (*) اطمینان حاصل کنید. کد HTML مجاز نیست.